Don Quixote

Don Quixote

29.9.13

Και μετά τι;

Πως το χε πει αυτό ο Μητσοτάκης τότε με τη Μακεδονία; "Σε 10 χρόνια κανείς δε θα θυμάται τίποτα". Τώρα η μέση μνήμη διαρκεί κάπου 10 μέρες. όσο χρειαστηκε για να ξεχάσουμε πως τον Παύλο Φύσσα τον σκότωσε η κυρίρχη ρητορική που σήμερα υποτίθεται σε ρόλο προστάτη κυνηγάει τη Χ.Α, το ραγισμένο δηλαδή είδωλό της στον παραμορφωτικό καθρέπτη της Ιστορίας.
Και τώρα τα πρόβατα θα γυρίσουν στο μαντρί της Νέας Δημοκρατίας, απόδειξη του πόσο αντισυστημική διάολε είναι η Χ.Α και τώτα θα καταδικαστεί για μια ακόμα φορά η βία από που κι αν προέρχεται κι όταν τελειώσουμε ΥΠΟΤΊΘΕΤΑΙ με το δεξί άκρο θα πάμε να δημιουργήσουμε αριστερό, αφού η αριστερά έχει λουφάξει στη γωνιά της και κοιμάται κάθε βράδυ αγκαλιά με ένα αρκουδάκι που το λένε Νομιμότητα και κάνει ύπνο βαθύ ονειρευόμενη κυβερνήση, ενώ το άλλο δικό της είδωλο τη μισεί και θέλει να την καταστρέψει σαν κακιασμένη αδερφή σε κακό μεξικάνικο σήριαλ.
Και ένας κόσμος στη μέση. Ένας κόσμος συντηρητικός, ένας κόσμος απαίδευτος, ένας κόσμος ζαλισμένος σα το Ρόκι πριν αρχίσει την επική ανατροπή με το Ρώσσο (ξέρω σύντροφοι φάουλ, αλλά μόνο στο χόλιγουντ βρίσκεις ελπίδα πια), ένας κόσμος που προτιμάει να σκάσει μέσα, του, να πηδήξει από τα μπαλκόνια ή να γεμίσει καρκίνο παρά να αντιδράσει, γιατί δε ξέρει πως, γιατί έχει πειστεί πως δε μπορεί και η πίεση μεγαλώνει και τον ηλεκτρισμό τον νιώθεις όχι στην ατμόσφαιρα και στις μαλακίες που τραγουδάνε οι Βισσοβανδήδες, αλλά στις σχέσεις σου, στους διπλανούς ανθρώπους, στη δουλειά, στα αεροπλάνα και τα αυτοκίνητα που γεμίζουν ανθρώπους με τσακισμένα φτερά και φεύγουν. Να πάνε που;
Ένας φίλος σήμερα μεταξύ σοβαρού (κυρίως) και αστείου (λιγότερο) με ρώτησε τι μάρκα τσιγάρα να μου φέρνει στη φυλακή αν με βουτήξουν πριν από αυτόν. Αφού δε φτιάχνουμε λοιπόν την Ιστορία, ας μαρτυρήσουμε για πάρτη της, τα θέλαμε και τα πάθαμε.