Don Quixote

Don Quixote

13.8.14

ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΨΥΚΤΗ ΤΟΥ ΧΑΝΣΕΛ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΚΡΕΤΕΛ

Μερικοί άνθρωποι γράφουν αυτά που θα ήθελες να γράψεις εσύ. Όχι από σύμπτωση, όχι μια και δύο φορές. Είναι λες και σουλατσάρουν πάνω στους νευρώνες του μυαλού σου και που και που σταματάνε και σημειώνουν με το μπλοκάκι τους και όταν έρχεται η ώρα στα πετάνε στα μούτρα. Με κάποιους ανθρώπους δεν έχεις πιει ένα γαμημένο τσίπουρο και η μόνη σου επαφή είναι κάτι σκόρπιες λέξεις από δω κι από κει στο διαδίκτυο. Και δύο αφιερώσεις. Εκατέρωθεν πια. Κάποιοι άνθρωποι πρέπει να εκδίδονται για χάρη μας σ' αυτές τις εποχές. 'Ένας από αυτούς είναι ο από κάτω κύριος.

"Τα παραμύθια δεν είναι αλήθεια, αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέματα", λέει σε κάποιους τοίχους. Οι τοίχοι έχουν την συνήθεια να αναπαράγουν τα μεγαλύτερα κλισέ, αλλά αν κοιτάξεις προσεκτικά θα βρεις κρυμμένες μεγάλες αλήθειες.

Αφού δεν είναι αλήθεια (και δεν είναι και ψέματα), ο Κάπα Κάπα Μοίρης σκέφτηκε πως θα μπορούσαν να έχουν μια (τουλάχιστον) διαφορετική εκδοχή.

Πήγε λοιπόν, μάζεψε (δεν ξέρω και γω πως τα κατάφερε καλά με τόσο μικρό μπάτζετ) τους ήρωες και του έπεισε να ξαναπαίξουν  ρόλους  στο σήμερα. Δεν θα σου πω περισσότερα.

Μικρές υπαρξιακές σφαλιάρες, από έναν άνθρωπο που πίσω από την ψηφιακή του ταυτότητα προσπαθεί να μας ξυπνήσει με τον τρόπο που ξέρει καλά: Γράφοντας. Δεν αναπαράγει κλισέ, δεν ουρλιάζει και οι καλοί δεν κερδίζουν στο τέλος. Γιατί, οι καλοί δεν είναι απαραίτητα καλοί πλέον και οι κακοί μπορεί να είναι καλύτεροι.

Κανένας από μας όμως δεν θα κερδίσει τίποτα χωρίς αγώνα. Για μας και για τους άλλους.  Για να μη γίνει ο προορισμός μας, μια τεράστια υψικάμινος.