Don Quixote

Don Quixote

30.12.13

2013

2013. Μια χρονιά στην αναμονή. Ένα ταξίδι στα χειρότερα κομμάτια της ανθρώπινης ουσίας συμπυκνωμένα σε τουρ ιδανικό για το νεοέλληνα που δεν έμαθε ποτέ την Ιστορία, έτσι τώρα αναγκάζεται, σχεδόν στριμωγμένος ανάμεσα σε τόσους σαν κι αυτόν, να γίνει θεατής, παίκτης και κριτής σ’ αυτό το γκροτέσκο αγώνα. Σαν το κάρμα να του ανταπέδωσε το χαστούκι που τόσα χρόνια κορόιδευε τα γκρουπάκια των Γιαπωνέζων τουριστών στην Ακρόπολη και είπε να του δείξει πως είναι. Από την καλή. Ζει τον πνευματικό μεσαίωνα, την άνοδο του Φασισμού, τη φτώχεια, την στέρηση των βασικών του αναγκών, τη βία της εξουσίας, την ανθρωποφαγία, το θάνατο. Τον τελευταίο τον συναντάει καθημερινά. Από τις σύριγγες και τα μαγκάλια ως τα εισιτήρια του τραμ και τις μαχαιριές στα στενά, τις αυτοκτονίες, την ατιμωρησία των ενόχων και το δικό του επαναλαμβανόμενο, καθημερινό μαρτύριο. Μια χρονιά με τις λιγότερες απεργίες (αλλά τις περισσότερες απεργίες πείνας), τις λιγότερες διαδηλώσεις, τις μικρότερες νίκες, μια χρονιά που τα πράγματα που να πιαστείς είναι μετρημένα στα δάχτυλα λειψού χεριού. Μια χρονιά τεράστιων γεωπολιτικών αλλαγών, μια καρτ ποστάλ από το μέλλον που θέλουν να μας χαρίσουν. Κι όμως, δε μπορεί, όλη αυτή η πίεση που συσσωρεύεται, όλη αυτή η αιθαλομίχλη της θλίψης, το πλεόνασμα τις μιζέριας, το λεξικό της κρίσης κάποτε θα τους πέσει με γδούπο στο κεφάλι και τότε ναι, θα είναι μια καλή χρονιά.